مرگ و افسانه ...!
در غریبی ناله ها کردم کسی یادم نکرد                   در قفس جان دادم و صیاد آزادم نکرد                            ضربه مردم چنان از زندگی سیرم نمود                                             آرزوی مرگ کردم ، مرگ هم یادم نکرد !!!                                                          *******                                            یک روز رسد غمی به اندازه کوه                               یک روز رسد نشاط به اندازه دشت                    افسانه ی زندگی چنین می باشد در سایه کوه باید از دشت گذشت !!!

طبیعت روزگار ...
زندگي دفتري از خاطرهاست                        يک نفر در دل شب                                      يک نفر در دل خاک                                           يک نفر همدم خوشبختي هاست                      يک نفر همسفر سختي هاست   چشم تا باز کنيم عمرمان مي گذرد ما همه همسفريم ..!!!

در برابر خدا..!!
از تنگنای محبس تاریکی                             از منجلاب تیره این دنیا                                                       بانگ پر از نیاز مرا بشنو                                                                     آه ای خدا ی قادر بی همتا یکدم ز گرد پیکر من بشکاف                       بشکاف این حجاب سیاهی را                                                  شاید درون سینه من بینی                                                                       این مایه گناه و تباهی را دل نیست این دلی که به من دادی                        در خون تپیده آه رهایش کن                                                  تنها تو آگهی و تو می دانی                                                                  اسرار آن خطای نخستین را تنها تو قادری که ببخشایی                     بر روح من صفای نخستین را                                                 آه ای خدا چگونه ترا گویم                                                               کز جسم خویش خسته و بیزارم هر شب بر آستان جلال تو                         گویی امید جسم دگر دارم                                               از دیدگان روشن من بستان                                                                   شوق به سوی غیر دویدن را لطفی کن ای خدا و بیاموزش                        از برق چشم غیر رمیدن را                                                آه ای خدا که دست توانایت                                                                       بنیان نهاده عالم هستی را بنمای روی و از دل من بستان                     شوق گناه و نقش پرستی را                                              راضی مشو که بنده ناچیزی                                                                 عاصی شود بغیر تو روی آرد راضی مشو که سیل سرشکش را                             در پای جام باده فرو بارد                                               از تنگنای محبس تاریکی                                                                       از منجلاب تیره این دنیا بانگ پر از نیاز مرابشنو                        آه ای خدای قادر بی همتا .!!

یا رب!!!
یا رب تو به فضل مشکلم آسان کن                           از فضل و کرم درد مرا درمان کن                                    بر من منگر که بی کس و بی هنرم                                                              هر چیز که لایق تو باشد آن کن                                            یا رب نظری بر من سرگردان کن                            لطفی به من دلشده حیران کن با من مکن آنچه من سزای آنم                          آنچه از کرم و لطف تو زیبد آن کن                                          یا ب به کرم بر من درویش نگر                                                              در من منگر در کرم خویش نگر                                              هر چند نیم لایق بخشایش تو                         بر حال من خسته ی دل ریش نگر یا رب بر خلق تکیه گاهم نکنی                              محتاج گد ا و پادشاهم نکنی                                        موی سیهم سپید کردم به کرم                                                             با موی سپید رو سیاهم نکنی                                                یا رب بگشا گره ز کار من زار                        رحمی که ز عقل عاجزم در همه کار جز درگه تو کی بودم درگاهی                           محروم از این درم مکن یا غفار...