زندونی عزيزشعرهاي من به غربتم نگاه كن
و كوه غربت مرا به يك اشاره آب كن
اگر در انتخاب شعر اشتباه كرده ام
به حرمت غزل قسم تو نيز اشتباه كن
تو از تبار نوبهار قلبهاي ساده اي
براي اين شكسته دل تو فكر سر پناه كن
هميشگي ترين من !مرا نجات ده ز درد
و شانه هاي خويش را دوباره تكيه گاه كن
به حرمت دلت قسم اسيردست بودنم
عنايتي به حال اين اسير بي گناه كن![]()
+
نوشته شده در پنجشنبه هشتم آذر 1386ساعت 14:18 توسط نیلوفر
|
