نیلوفرانه

تنها...

توي سياهي شب بين غم و شكستم
لحظه ایكه رو هركس هر دوچشامو بستم
يه درد نبود تو قلبم اندازه ي دنيا بود
شكستن و هق هقم هميشه بي صدا بود
اون شبا كه آسمون تاريك و بي عبور بود
زماني كه كوچمون ساكت و سوتو كور بود
زماني كه كسي رو مثل خودم نديدم
كسي مثل من نبود! به تنهاييم رسيدم
حرفي نگفته داشتم من عاشق تو بودم
گفتن اون چه سخت بود ای همه وجودم

+ نوشته شده در سه شنبه بیستم آذر 1386ساعت 21:25 توسط نیلوفر |

JavaScript Codes

		نیلوفرانه
		(صمیمی×بی ریا×مهربان)

HOMEPAGE	E-MAIL