یادت می آید تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم! زمین و آسمان هر دو برای تو بود اما تو آسمان را ندیدی " راستی عزیزم، بالهایت را کجا جا گذاشتی ؟ انسان دست بر شانه هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد" آن وقت رو به خدا کرد و گریست ...... 
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386ساعت 19:23 توسط نیلوفر
|
