نیلوفرانه

به خارزار جهان گل به دامنم با عشق صفای روی تو تقدیم میکنم با عشق

در این سیاهی و سردی بسان آتشگاه همیشه گرمم همواره روشنم با عشق

همین نه جان به ره دوست میفشانم شاد به جان دوست که غمخوار دشمنم با عشق

به دست بسته ام ای مهربان نگاه نکن که بیستون را از پا در افکنم با عشق

دوای درد بشر یک کلام باشد و بس که من برای تو فریاد میزنم : با عشق

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386ساعت 20:28 توسط نیلوفر |

JavaScript Codes